|
EX SERMONE MAGIS QUAM A PIO XII AD SUPERIORES ET DOCENTES ORDINIS FRATRUM CARMELITARUM DISCALCEATORUM, PRĘSENTE ADEODATO CARD. PIAZZA, O.C.D., ET SUPERIORE GENERALI EIUSDEM ORDINIS DIE 23 SEPTEMBRIS 1951 HABITO. "Quantopere id Nos delectat quod ipsi vultis tirones vestros humanioribus litteris liberalius imbuere! Hęc ad surgentia ingenia conformanda aptissima sunt, ut tum in cogitando et loquendo sit lucidus ordo et vana vitetur profluentia verborum, tum ut alię pręclarę parentur bene cordati viri laudes. Hisce in studiis querimur quiddam contingere triste. Proh dolor!, LATINA LINGUA, GLORIA SACERDOTUM, nunc languidiores usque et pauciores habet cultores. Quid digne celebret hunc imperialem sermonem βασιλικη γλωσσα a Gręcis appellabatur quę vera non enuntiat sed sculpit, quę in edictis et sententiis peculiari splendet gravitate, quę in Latina Ecclesia liturgico fruitur usu, quę denique Catholicę Ecclesię est magni pretii vinculum? Nullus sit sacerdos, qui eam nesciat facile et expedite legere et loqui! Pręter hęc utinam oriantur inter vos haud parvi et pauci qui etiam presso et eleganti dicendi genere eam scribere valeant. Enimvero Latina lingua, itemque et Gręca, cui tot ecclesiastica scripta, jam a prisco christiano ęvo, commissa sunt, thesaurus est incomparandę pręstantię; quare sacrorum administer qui eam ignorat, reputandus est lamentabili mentis laborare squalore." |